บทที่ 905 จงใจเอาชื่อเสียงของตระกูลเฉิงพวกเรามาป่นปี้ใช่หรือไม่

เซวียว่านจวินมองเฉิงชู่ปี้ที่อยู่เบื้องหน้า ในใจรู้สึกลำบากใจเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อเปลืองน้ำลายไปตั้งครึ่งค่อนวันแล้วเห็นว่าเซวียว่านจวินยังคงมีท่าทีลังเล เฉิงชู่ปี้ก็ชักจะหมดความอดทนขึ้นมาจริงๆ

"ในเมื่อลุงรองเซวียเห็นว่าการที่อาเจ๊กสามเซวียจะครองตัวเป็นโสดไปชั่วชีวิตมันดีนัก เช่นนั้นหลานขอตัวก่อนดีกว่า…"