บทที่ 921 ตนลืมของวิเศษแปดอย่างที่น้องชู่ปี้มอบให้ไปได้อย่างไรกัน

แค่เอ่ยถึงเรื่องสร้างชื่อเสียง หรือได้ยินคำขวัญประโยคนี้ขึ้นมา พวกเขาก็ราวกับโดนฉีดเลือดไก่ ร้องโห่ฮิ้วกันอย่างคึกคัก

กระปรี้กระเปร่ายิ่งนัก เปี่ยมล้นด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ ท่าทางพร้อมจะเอามีดไปแทงคนอื่นหรือยอมโดนคนอื่นแทงสักสองแผลกันทั้งนั้น

เถ้าแก่โม่เห็นแล้วใจคอไม่ดี โชคยังดีที่ตนเป็นเพียงพ่อค้าธรรมดาผู้รักในเงินทอง ไม่ใช่พวกสมองกลับที่วันๆ เอาแต่ตะโกนคำขวัญทำเรื่องไร้สาระแบบพวกชาวยุทธ์