บทที่ 923 ลูกไปหอนางโลมกับพี่ชู่ปี้และจวิ้นเกอร์เพราะมีธุระจริงจังนะ

จ้าวคุน หัวหน้าองครักษ์ผู้มีเคราดกหนาหัวเราะหึๆ รอยยิ้มนั้นแฝงแววสมน้ำหน้าอย่างชัดเจน ก่อนจะเอียงศีรษะไปด้านข้าง

"พวกเจ้าไปยืนรับลมเย็นๆ ทางโน้นกับสองคนนั้นไป๊ เดี๋ยวฝ่าบาทจะเรียกพวกเจ้าเข้าไปเข้าเฝ้าเอง"

ฟางจวิ้นรับคำเออออไปทีหนึ่ง ก่อนจะเดินน่องเหล็กเข้าไปหลบตรงมุมกำแพง ลมหนาวต้นฤดูนอกตำหนักยิ่งพัดยิ่งเสียดแทงกระดูก