บทที่ 935 เหล่าคุณชายแห่งจวนหลูกั๋วกงมาถึงแล้ว เจี๋ยเซ่อซ่วยจงคารวะ

พ่อบ้านฟู่ยืนรออยู่นอกอารามหย่งหนิงที่พังพินาศด้วยท่าทีนอบน้อม สายตามองตามหลังคุณชายทั้งสามที่กำลังกระโดดขึ้นหลังม้า

เขาประสานมือคารวะทั้งสามด้วยความเคารพ "บ่าวขอน้อมส่งคุณชายทั้งสามขอรับ"

พ่อบ้านฟู่รั้งท้ายอยู่กับเฉิงเจี๋ยและเหล่าทหารประจำจวนสกุลเฉิง มองส่งคุณชายทั้งสามรวมถึงผู้ติดตามขี่ม้าจากไปด้วยความเคารพ ภาพนั้นทำให้นึกย้อนไปตั้งแต่ครั้งที่พวกเขายังเป็นเพียงเด็กซนที่สร้างเรื่องปวดหัวไม่เว้นวัน จนกระทั่งเติบโตเป็นคนหนุ่มผู้ผึ่งผายเปี่ยมพลังเช่นในวันนี้