บทที่ 939 ท่านจานซื่อยวี่คิดว่าข้าเผาถ่านพีตเพราะอยากประหยัดเงินเพียงเล็กน้อยงั้นรึ

อวี๋จื้อหนิงแค่นเสียงหัวเราะอย่างเหลืออด แม้เรื่องนี้จะไม่ใช่กงการอะไรของตน แต่ในฐานะบัณฑิตผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม เขาไม่อาจทนเห็นเฉิงชู่ปี้ทำตัวเหลวไหลเช่นนี้ได้

"เจ้ารู้หรือไม่ว่าแม้ถ่านพีตนี้จะมีราคาถูกยิ่งนัก ไม่ถึงหนึ่งในสามของถ่านไม้ด้วยซ้ำ หรือกระทั่งไม่ถึงหนึ่งในสิบของถ่านไม้ไผ่ แต่มันมีควันและเถ้ามหาศาล อีกทั้งกลิ่นยังเหม็นฉุนแสบจมูกอย่างยิ่ง มีเพียงครอบครัวยากไร้ที่ขัดสนเงินทองเท่านั้นถึงจะหาซื้อมาใช้ประทังความหนาว แต่นี่มันมหาวิทยาลัยตระกูลเฉิง…"

"หยุด!" สีหน้าของเฉิงชู่ปี้บึ้งตึงลงทันที