บทที่ 944 มาๆ กล้าเอาเบี้ยหวัดครึ่งปีมาเป็นเดิมพันหรือไม่

เฉิงชู่ปี้เห็นสีหน้าของหลี่จี้ที่เหมือนจะบอกว่า ‘ข้าสั่งสอนเจ้าเพราะหวังดีกับเจ้าหรอกนะ’ เขาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที

ข้าก็แค่คิดจะถามหน่อยว่าเสบียงทหารทุกวันนี้มันเป็นอะไรกันนักกันหนา จะได้เสนอแนะทางเลือกดีๆ ให้บ้าง ผลกลับกลายเป็นว่าท่านมาทำท่าขึงขังใส่คนรุ่นหลังอย่างข้าทำไมกัน? ข้าไม่ได้ไปซ้อมลูกชายสองคนของท่านสักหน่อย แล้วก็ไม่ได้ไปกินข้าวบ้านท่านด้วย

ยิ่งคิดเฉิงชู่ปี้ก็ยิ่งหงุดหงิด เขาไม่ได้เอ่ยอะไรอีก ทำเพียงกลอกตาไปมาอย่างมีเลศนัย