บทที่ 953 รุ่นเยาว์เช่นพวกข้า ไม่มีเจตนาล้อเล่นแม้แต่น้อยจริงๆ นะขอรับ

“เปล่า ข้าไม่ได้พูดอะไรสักคำ เจ้าเด็กนี่จะรีบร้อนไปไหนเล่า” เซวียว่านจวินรีบหัวเราะกลบเกลื่อนพลางลุกขึ้นยืน

เฉิงชู่ปี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็รีบสอดปากเปลี่ยนเรื่อง พูดจาเฉไฉไปมาสองสามประโยค ก่อนจะส่งสายตาให้เซวียว่านจวิน

อาศัยจังหวะที่เซวียว่านเช่อเดินพ้นประตูเรือนไป เฉิงชู่ปี้ก็กระซิบกระซาบกับเซวียว่านจวินอยู่สองสามคำ