บทที่ 958 แต่เวลานี้ ในใจของคุณชายสามเฉิงกลับร้อนรุ่มดุจเปลวไฟ

เห็นลู่จือโจวยืนเซ่อซ่ามองเขาตาค้างอยู่นานสองนานโดยไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลย กูต๋าต้าตูตูจึงเริ่มหงุดหงิด เขาไอแห้งๆ หนึ่งทีก่อนจะเอ่ยปาก

“เป็นอะไรไป หรือว่าลู่จือโจวจะมีความเห็นอื่นใดต่อเรื่องที่ข้าคิดจะทำการเกษตรในเจียวโจวอย่างนั้นหรือ”

ลู่จือโจวเห็นกูต๋าถลึงตากลมโตดุจระฆังใส่เข้าให้ ก็สะดุ้งโหยงจนได้สติขึ้นมาทันที