บทที่ 966 พวกเรากษัตริย์ขุนนางไม่ได้ควบม้าล่าสัตว์อย่างสำราญใจเช่นนี้มานานแล้ว

เฉิงชู่ปี้กำลังเปลี่ยนเป็นชุดรัดกุมอยู่พอดี ก็ได้ยินเสียงขลุกขลักยุกยิกคล้ายหนูวิ่งมาจากด้านหลัง

เขาหน้าดำทะมึน ตะโกนออกไปโดยไม่หันกลับไปมอง "เจ้าสี่?!"

"ไม่ใช่ ข้าคือเจ้าหกต่างหาก"