บทที่ 973 แม้แคว้นใหญ่ หากกระหายศึกย่อมล่มสลาย แม้ใต้หล้าสงบ หากลืมศึกย่อมเกิดภัย

ริมฝีปากของไฉเส้าสั่นระริก มือข้างหนึ่งกำขวดใบเล็กไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว

ยังดีที่หัวใจของเขาแข็งแกร่งพอจะรับแรงสะเทือนระลอกนี้ได้ ทว่าเสียงหึ่งๆ ที่ดังกึกก้องอยู่ในหูเวลานี้

ทำให้เขาไม่ได้ยินสรรพเสียงใด ได้แต่ยืนมองม้าศึกกระโดดโลดเต้นเตลิดเปิดเปิงไปทั่ว…