บทที่ 978 งานเลี้ยงจวนสกุลเฉิงยังคงอานุภาพ เดินตัวตรงเข้าไป หามแนวนอนออกมา

“จริงสิ ในห้องเก็บน้ำแข็งยังมีพวกโก่วโร่วเซียงกับฮวาเจียวเขียวแช่ไว้อีกไหม ไปเอามาให้ข้าเยอะๆ หน่อย กินของป่ามันต้องมีพวกนี้แหละถึงจะถึงเครื่อง”

เนื้อหมูป่าที่สะเด็ดน้ำแล้วถูกเทลงไปในกระทะอีกครั้ง จากนั้นจึงเริ่มผัดคั่วด้วยไฟอ่อนๆ…

นี่แหละคือหัวใจสำคัญที่สุดของหม้อแห้ง ไฟต้องอ่อน และต้องหมั่นพลิกเครื่องข้างในให้ไว ไม่อย่างนั้นหากติดกระทะไหม้เกรียมขึ้นมา นั่นเท่ากับก่ออาชญากรรมต่อความอร่อยชัดๆ