บทที่ 985 ข้าวที่ปลูกได้ปีละสามฤดู มีอยู่จริงหรือนี่ มันเป็นเรื่องจริงรึเนี่ย

ในจังหวะนั้นเอง ไม่ไกลออกไปก็มีเสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า ผู้คนพากันกรูเข้าไปตรงนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ

กูต๋ากับลู่จือโจวมองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนจะสาวเท้าก้าวเร็วๆ มุ่งไปทันที

พอแหวกฝูงคนที่ยืนขวางทางออกไปได้ กูต๋ากับลู่จือโจวก็เบียดเข้าไปถึงใจกลางเสียงโห่ร้องในที่สุด