บทที่ 1008 หลอมกลั่นเป็นเม็ดยา!

"นักบุญแห่งเต๋าสวรรค์มันเก่งกาจนักหรือไง ก็แค่พวกมดปลวกที่ตัวโตขึ้นมาหน่อยเท่านั้นแหละ"

จางทงลุกขึ้นยืน สีหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลนพลางแสยะยิ้มเย็น

ในมือของเขาพลันปรากฏเจ้าก้อนอิฐขึ้นมา