บทที่ 102 อาจารย์ที่ปรึกษาหลัว สุขสุดขีดหรือทุกข์สุดขั้ว

"เฮ้อ ปีนี้ซวยชะมัด เด็กปีสี่จบไปตั้งเยอะ แต่ไม่ค่อยมีใครสำนึกบุญคุณกันเลย"

หลัวจื่ออวิ๋น อาจารย์ที่ปรึกษาทำหน้าปวดตับ เพราะผู้บริหารภาควิชากำลังจี้ถามเรื่องการฝึกงานของนักศึกษาปีสี่

แถมยังมีอีกสิบกว่าคนที่ติดต่อไม่ได้ โทรก็ไม่ติด ส่งวีแชตไปก็ไม่ตอบ