บทที่ 1029 ความอิจฉาและความเลื่อมใสของจางฮ่าว

‘ไอ้หมอนี่คงไม่ได้คิดจะแกล้งเยินยอให้กูเหลิงหรอกนะ? ทำไมรู้สึกทะแม่งๆ วะ?’

จางทงพึมพำในใจอย่างเงียบๆ ก่อนจะเอ่ยเรียบๆ ว่า “นายพูดเวอร์เกินไปหรือเปล่า?”

“ไม่เลยครับ ผมพูดเรื่องจริงทั้งนั้น”