บทที่ 1044 เลื่อนขั้นสู่นักบุญแห่งเต๋าสวรรค์!

“ดูท่าแกคงเคยได้ยินกิตติศัพท์ความร้ายกาจของเผ่าเทพสวรรค์สินะ ถึงไม่กล้าฆ่าฉัน? แต่ทางที่ดีอย่ามาล้ำเส้นฉันจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นต่อให้พลิกแผ่นดินหา แกก็ไม่มีที่ให้ซุกหัวนอนหรอก”

เทพจุติแสยะยิ้มเยาะ “ถึงตอนนั้นแกจะตายอนาถสุดๆ ชนิดที่ไม่มีวันได้ผุดได้เกิด มั่นใจได้เลยว่าทั่วทั้งหมื่นภพของพวกแก ไม่มีใครหน้าไหนมีปัญญาถ่อมาช่วยแกถึงที่นี่หรอก ใช่สิ ไม่มีปัญญามาให้ถึงด้วยซ้ำ

แต่ฉันไม่เหมือนกัน ถ้าฉันตายลงที่นี่ ราชันเทพสวรรค์จะข้ามกาลเวลามาช่วยฉันทันที แค่ท่องมิติเวลา แกก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจ”