บทที่ 145 ยอดอัจฉริยะเยี่ยหนานเทียน!

แสงอาทิตย์อัสดงสีส้มอมแดงย้อมฟ้าดินจนกลายเป็นสีชาด ประหนึ่งคลุมผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงชาดไว้ทั่วผืนพิภพ

อู่หน่าสวมชุดกระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์ ยืนอยู่บนโขดหินยักษ์ริมทะเล ท่ามกลางแสงสายัณห์และสายลมพัดเอื่อย เปี่ยมล้นด้วยท่วงท่าดุจเซียนเหินลม

อาจเป็นเพราะการเข้าสู่วิถีผ่านวิถีบู๊ทำให้อายุขัยยืดไปถึงสองร้อยปี