บทที่ 179 ขบวนขันหมากที่อู้ฟู่ที่สุดในโม่ตู!

กินเสร็จ หยางปัวก็ลุกไปเช็กบิล แต่ดันมีเงินไม่พอจ่าย เพราะยอดทั้งหมดแปดร้อยกว่าหยวน แต่ในบัญชีเขามีเหลือแค่ห้าร้อย

งานนี้เรียกว่าหน้าแหกกลางร้านอย่างจัง

เขาอายจนแทบอยากจะเอาหัวโขกกำแพงตายให้รู้แล้วรู้รอด