บทที่ 234 หลงจ้านเทียนมาแล้ว!

ศิษย์ของทั้งสองสำนักไม่มีใครกล้าตามเข้าไปในห้องสุสานอีกต่อไป

พวกเขารวมกลุ่มเบียดเสียดกันอย่างระแวดระวังเพื่อป้องกันไม่ให้จางทงลอบสังหาร

บางคนยังคงตะโกนด่าทอด้วยความโกรธแค้นอาฆาต “ออกมาสิวะ ไอ้สารเลว! แน่จริงก็ไสหัวออกมาสู้กันซึ่งๆ หน้า ลอบกัดแบบนี้มันนับเป็นอัจฉริยะประสาอะไร? หน้าไม่อายสิ้นดี!”