บทที่ 325 หยอกเย้าหนิงไฉ่เวย

“ฮิๆ…”

จางทงมุดขึ้นมาจากใต้ดินอีกครั้ง ก่อนจะยืนหัวเราะร่าอยู่เหนือศพของยอดฝีมือสำนักทมิฬ

“ไอ้โง่นี่ตายอนาถชะมัด”