บทที่ 340 ตาข่ายสวรรค์อยู่ในมือ!

“พี่ เลิกขี้โม้ได้แล้ว ผมรอดมาได้ไม่เกี่ยวกับพี่สักแดงเดียวเลยนะ”

จางฟานทั้งขำทั้งพูดไม่ออก พลางกลอกตาใส่ไปหลายตลบ

จากนั้นเขาก็พาจางทงเดินมาตรงหน้าฉางชิงแล้วยิ้มพูดว่า “ใต้เท้า นี่คือจางทง พี่ชายของผมครับ”