บทที่ 412 อันดับหนึ่ง!

ฟิ้ว…

คมกระบี่เปล่งประกายเย็นเยียบเจิดจ้าทะลวงฟ้า

พริบตาเดียวก็ฟันลงมาถึงลำคอของเป็ดที่จางทงกลายร่างไปแล้ว