บทที่ 459 มีคนทรยศ!

“ฉันน่าจะคิดได้ตั้งนานแล้ว…”

เฟิ่งเจวี๋ยซื่อรู้สึกหงุดหงิดตัวเองไม่น้อย เขาคงอยากได้ร่างเดิมคืนมากเกินไปจนหน้ามืดตามัว

ผ่านมาตั้งกี่มหายุคแล้ว ร่างเดิมของเขาในตอนนั้นไม่ได้ผ่านทัณฑ์สวรรค์ สภาพจึงสมบูรณ์ไร้ตำหนิ ค่ายกลอะไรต่างๆ ก็ยังอยู่ครบถ้วน