บทที่ 495 อักษรโบราณกาล!

"ตัวอักษรพวกนี้ดูเหมือนจะเป็นอักษรยุคดึกดำบรรพ์ ตอนนี้สาบสูญไปแล้ว ไม่มีใครอ่านออกนานแล้วล่ะ"

เฟิ่งเจวี๋ยซื่อเอ่ย

"ไหนว่าเถาพันสารทมีตัวตนมาตั้งแต่ตอนฟ้าดินเพิ่งกำเนิดไม่ใช่เหรอครับ? อย่าบอกนะว่าแม้แต่เขาก็ยังไม่รู้จักอักษรดึกดำบรรพ์? ต่อให้เขาไม่รู้จัก ก็อาจจะมีรุ่นใหญ่คนอื่นที่มาจากยุคดึกดำบรรพ์อีกก็ได้นี่นา? อักษรดึกดำบรรพ์จะสาบสูญไปได้ยังไง?"