บทที่ 505 สมบัติสวรรค์อันน่าอัศจรรย์

“ตอนที่ผมอยู่ขอบเขตฝึกปราณ ผมมองเห็นเส้นทางสวรรค์สายหนึ่ง มันทอดอยู่ข้างกายผมนี่เอง แต่คนอื่นกลับมองไม่เห็น พอผมก้าวขึ้นไป คนอื่นก็มองไม่เห็นตัวผมแล้ว ยิ่งกว่านั้น แค่ผมก้าวเดินบนเส้นทางสวรรค์เพียงก้าวเดียว ก็เท่ากับเดินทางไปถึงหนึ่งพันกิโลเมตร เดินสิบก้าวก็คือหนึ่งหมื่นกิโลเมตร แม้แต่ถ้าอยากข้ามเวลาก็ยังทำได้ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวก็ไปโผล่วันพรุ่งนี้ ถอยหลังก้าวหนึ่งก็ย้อนไปเมื่อวาน… ตอนนั้นผมนึกว่าตัวเองเจอมหาวาสนา มีสมบัติต้องห้ามสุดวิเศษมายอมรับเป็นเจ้านาย ผมเลยเก็บเป็นความลับมาตลอด จนกระทั่งฝึกฝนมาถึงขั้นก้าวข้ามทัณฑ์สวรรค์ ถึงได้ตระหนักว่านั่นเป็นเพียงการตื่นขึ้นของพรสวรรค์เท่านั้น ด้วยเหตุนี้ผมจึงทุ่มเทพัฒนาพรสวรรค์นี้ อภิญญากาลเวลาและอภิญญาข้ามมิติถึงได้ยิ่งมายิ่งแกร่งกล้า… กระทั่งคิดค้นอภิญญาเรียกอนาคตขึ้นมาได้สำเร็จ”

เติงเทียนโหย่วเต้าอธิบายอย่างละเอียด

“เส้นทางสวรรค์? ที่แท้เป็นพรสวรรค์งั้นเหรอ?”