บทที่ 549 ทัณฑ์สวรรค์ล็อกเป้า!

“เสด็จพ่อ ดาวสมบัติของเราก็เป็นแค่ดาวบำเพ็ญเซียนดวงหนึ่งในจักรวาลเท่านั้น และในจักรวาลก็มีดาวบำเพ็ญเซียนอยู่นับไม่ถ้วน… อัจฉริยะย่อมมีเกลื่อนกลาดเป็นธรรมดาเพคะ”

องค์หญิงชิวเยว่เอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เมื่อก่อนมุมมองของเสด็จพ่ออาจจะคับแคบไปบ้าง แต่ก็โทษท่านไม่ได้หรอก หากไม่ได้ไปอยู่สำนักใหญ่ระดับแนวหน้า ย่อมไม่มีทางรู้เลยว่าโลกภายนอกกว้างใหญ่เพียงใด”

“แต่ดาวสมบัติของเรากว้างใหญ่ไร้ขอบเขต กระทั่งทะเลมรณะก็ยังไม่มีใครรู้ว่ากว้างแค่ไหน เผ่าพันธุ์ที่บำเพ็ญเพียรก็มีนับไม่ถ้วน จางทงที่เป็นถึงสุดยอดอัจฉริยะของดาวสมบัติ จะธรรมดาขนาดนั้นเชียวหรือ ด้อยกว่าศิษย์ทุกคนในสถาบันของเจ้าจริงหรือ”