บทที่ 636 งัดทุกวิถีทาง!

“พระเจ้าช่วย เสินเอ้อร์ซวยแท้ๆ นี่เขาไม่รู้เหรอว่าหลงทงมีตะปูดับวิญญาณอยู่? ยังจะกล้าเข้าไปโจมตีตราพลิกฟ้าอีก ผลลัพธ์ก็คือโดนซัดจนร่างแหลก หญ้าคาดึกดำบรรพ์ก็ถูกแย่งไป นี่มันเอาสมบัติไปประเคนให้ชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง?”

“เขาอาจจะคิดว่าจางทงใช้ตะปูดับวิญญาณไม่ได้ตอนกำลังใช้อภิญญาสุญตาก็ได้มั้ง…”

“ก็จริง ตราพลิกฟ้าต้องรับมือการโจมตีจากทั้งค่ายกลและยอดฝีมือของสำนักลึกลับตั้งกี่คน การที่หลงทงจะสวนกลับได้มันแทบเป็นไปไม่ได้เลย แต่ตะปูดับวิญญาณไม่เหมือนสมบัติชิ้นอื่น มันทะลวงผ่านทั้งค่ายกลและการโจมตีของทุกคนได้ ถึงได้ซัดโดนเสินเอ้อร์จังๆ ไงล่ะ”