บทที่ 669 สิบปีให้หลัง!

"ตระกูลเจ้าของหยกอ่านจิตที่เราได้มาจากสุสานโบราณนั้นสูญสิ้นไปหมดแล้ว หายนะมันมาพร้อมกับความลับนี้แหละ เพราะฉะนั้นการทิ้งความลับนี้เอาไว้ไม่ใช่เรื่องดีหรอก ขืนข่าวรั่วไหลออกไปแม้แต่นิดเดียว ผู้ฝึกตนจำนวนนับไม่ถ้วนคงแห่กันมาฆ่าล้างโคตรเราถึงที่แน่"

จางจ่งถอนหายใจ "นั่นแหละเหตุผลที่พ่อไม่ได้ทิ้งไว้ให้พวกแก"

"แต่มันมีประโยชน์กับพวกเรามากเลยนะ รีบเอามาให้พวกเราดูหน่อยสิ!"