บทที่ 690 วัดร้างพิศวง

บนที่สูงอันห่างไกล เมื่อมองลอดม่านหมอกขาวไปอย่างเลือนราง ก็เห็นสิ่งประหลาดชิ้นหนึ่งกำลังส่องประกายเรืองรอง

มันกะพริบวิบวับราวกับดวงดาวบนฟากฟ้า

“เหมือนจะเป็นภูเขาลูกใหญ่ บนเขามีอะไรอยู่กันแน่นะ?”