บทที่ 709 เยือนสุสานเซียนอีกครา

“หลงทง แกจำไว้เลยนะ ไม่ช้าก็เร็วแกต้องตกอยู่ในมือฉันอยู่ดี ถึงวันนั้นฉันจะทรมานให้แกอยู่ไม่สู้ตาย ให้แกนึกเสียใจที่ได้เกิดมาบนโลกนี้!”

เสินอีไล่ล่าหมายเอาชีวิตจางทงสุดกำลัง แต่น่าเสียดายที่ตามไม่ทันเสียที

มันได้แต่มองจางทงหนีรอดออกจากเส้นทางลักลอบข้ามมิติแล้วดำดิ่งลงสู่ทะเลมรณะไปด้วยความเดือดดาลจนแทบคลั่ง ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง นอกจากตะโกนข่มขู่ต่อไปเพื่อหวังให้อีกฝ่ายจมอยู่กับความเจ็บปวดและความหวาดกลัว