บทที่ 789 เจตจำนงแห่งนักบุญแห่งเต๋าสวรรค์จุติ!

"ไอ้หนู แม้แกจะเป็นทายาทของนักบุญแห่งเต๋าสวรรค์ แต่บังอาจมาตั้งตัวเป็นศัตรูกับราชวงศ์มิ่งของข้า จุดจบก็ถูกกำหนดไว้แล้ว นั่นคือความตาย!"

มิ่งตี้เอ่ยอย่างหยิ่งผยอง "แต่การได้ฮุบมรดกของนักบุญแห่งเต๋าสวรรค์ แถมยังได้ร่างสุดยอดอัจฉริยะของแกมาครอง ก็นับเป็นโชคก้อนโตจริงๆ เอาเป็นว่าข้าคงต้องขอบใจแกสักหน่อยแล้ว!"

"หึๆ แกคิดจริงๆ เหรอว่าบนตัวฉันจะไม่มีเจตจำนงของบรรพบุรุษคอยคุ้มครองอยู่? นึกว่าจะเคี้ยวฉันได้ง่ายๆ งั้นสิ?"