บทที่ 907 เซียนมารหวนคืน

ทัณฑ์สวรรค์ซัดกระหน่ำระลอกแล้วระลอกเล่า แต่ละระลอกยิ่งทวีความดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวขึ้นเรื่อยๆ

รุนแรงเสียจนแทบจะถล่มฟ้าทลายดิน

ทว่ากลับทำอันตรายจางทงไม่ได้เลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังถูกเขากลืนกินสายฟ้าทั้งหมดเข้าไป เพื่อใช้ขัดเกลาวิญญาณต้นกำเนิดและร่างกายเนื้อของตนเอง