บทที่ 106 กลายเป็นเศรษฐินี

เสิ่นหว่านเอาน้ำซาวข้าวและน้ำล้างผักจากการทำอาหารวันนี้มารดแปลงผักในกล่องโฟมนิดหน่อย ถ้ารอดได้ก็ดีไป แต่ถ้าไม่รอด เธอก็คงทำได้แค่ถอนต้นใหม่ออกมาจากมิติอีกสองสามต้น

จวงเยี่ยนเอ่ยขึ้น "คืนนี้พอผมไปเขตทหารแล้ว คุณพยายามอย่าออกไปข้างนอกนะ ต่อให้จำเป็นต้องออกไปจริงๆ ก็ต้องพาหานลู่ไปด้วย ผมเป็นห่วง ส่วนพวกวัตถุดิบยาพวกนั้นไม่ต้องกังวล รอคุยกับผู้บังคับบัญชาลงตัวแล้ว ผมจะพาคนมาขนไปเอง"

พูดจบ เขาก็อาศัยจังหวะที่เสิ่นโม่โม่ไม่ทันมอง แอบหอมแก้มเสิ่นหว่านฟอดหนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากประตูไป