บทที่ 130 ฝาแฝด

หานลู่ทอดกายลงนอนบิดขี้เกียจอยู่บนเสื่อไม้ไผ่ “ฉันเพิ่งรู้เลยนะเนี่ยว่าโถงลิฟต์มันเย็นสบายขนาดนี้ แถมยังประหยัดไฟอีก เปิดแค่พัดลมไอเย็นตัวเดียว ตลอดทั้งเช้าฉันไม่มีเหงื่อออกสักหยดเลย ต่อไปช่วงกลางวันฉันกับป้าโจวว่าจะมานั่งเล่นที่โถงลิฟต์กันแล้วล่ะ เย็นกว่าในห้องตั้งเยอะ”

เสิ่นหว่านได้ยินดังนั้นก็บุ้ยปากไปทางก้อนน้ำแข็งที่วางอยู่อีกมุมผนัง “ตรงนั้นยังมีถังใส่น้ำแข็งอยู่อีกถัง เธอไม่เห็นหรือไง”

หานลู่ยิ้มแห้งๆ อย่างเกรงใจ “ไม่ได้สังเกตเลยแฮะ ฮิๆ! แต่ที่บ้านพวกเรามีตู้เย็นก็ทำน้ำแข็งได้เหมือนกัน แค่เปลืองไฟหน่อย โดยรวมแล้วยังไงก็คุ้ม!”