บทที่ 136 อาหารหมา

เสิ่นหว่านค้นเตาปิ้งย่างไฟฟ้าขนาดเล็กออกมาจากชั้นวางของอีกรอบ นำบาร์บีคิวที่เคยสั่งไว้ก่อนหน้านี้ออกมาวางบนเตา ค่อยๆ อุ่นไปกินไป ทั้งยังไม่ลืมเลือกไม้ที่เจ้าตัวเล็กพอกินได้ส่งให้เขา

เสิ่นโม่โม่ไม่ใช่เด็กเลือกกิน แม่ป้อนอะไรเขาก็กินทั้งนั้น จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ของที่แม่ให้ล้วนมีแต่อร่อยๆ!

กินไปได้สักพักเริ่มรู้สึกคอแห้ง เสิ่นหว่านจึงเปิดโค้กกระป๋องหนึ่งมาจิบคู่กัน เสิ่นโม่โม่ดูเหมือนจะยังจำกระป๋องสีแดงนี้ได้ รู้ว่าไม่อร่อยจึงไม่ได้เข้ามาตื๊อ ได้แต่มองตาแป๋วเวลาเสิ่นหว่านยกดื่ม สุดท้ายเสิ่นหว่านก็ทนสายตากดดันไม่ไหว ชงมิลก์เชกมะม่วงให้เขาแก้วหนึ่ง เจ้าตัวเล็กดีใจจนยิ้มจนตาหยีทันที