บทที่ 160 จัดการพวกสะกดรอย

อีกอร์พาคนมาด้วยกันสี่คน แต่ละคนล้วนรูปร่างกำยำแข็งแรง ใช้เวลาขนกล่องไม้สิบกว่ากล่องขึ้นท้ายรถบรรทุกเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น

เสิ่นหว่านปิดประตูตู้บรรทุกสินค้า จากนั้นจึงยื่นบัตรแต้มในมือให้เจ้าหมีขาว พร้อมกับส่งน้ำดื่มอีกห้าขวดในกระเป๋าให้เขาด้วย ถือเป็นสินน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ที่ช่วยยกของ

ทั้งสองขับรถแยกตัวออกมา เจ้าหมีขาวยังถือว่ามีจรรยาบรรณ ไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด เสิ่นหว่านรู้สึกว่าเที่ยวนี้ราบรื่นกว่าที่คาดไว้มาก