บทที่ 165 เป็นลมแดด

เสิ่นหว่านหันไปมองจวงเยี่ยนแล้วเอ่ยถาม "พวกคุณหาที่พักชั่วคราวได้แล้วเหรอคะ"

จวงเยี่ยนส่ายหน้า "ตำแหน่งที่ตั้งของฐานดันอยู่ตรงแนววิถีการตกของดาวเทียมพอดี พวกเราทำได้แค่อพยพออกไปทางด้านข้างทั้งสองฝั่ง ถึงจะหลบเศษซากชิ้นส่วนที่ร่วงลงมาได้ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือไม่มีกลุ่มอาคารที่เหมาะจะรองรับผู้รอดชีวิตจำนวนมากขนาดนี้ได้เลย พวกเราก็เลยกำหนดจุดพักไว้ที่เชิงเขาห่างออกไป 30 กิโลเมตร"

เสิ่นหว่านสงสัย "อยู่ตรงด้านหลังเขาที่เป็นร่มเงา ไม่มีแดดเหรอคะ"