บทที่ 169 งูกะปะหางสั้น

เสิ่นหว่านเก็บที่นอนเป่าลมเข้ามิติ แล้วตรวจดูตามซอกหลืบต่างๆ ในรถว่ามีตัวอะไรหลุดรอดเข้ามาหรือไม่

เมื่อกวาดสายตาสำรวจทั่วทั้งคันแล้วไม่พบสิ่งผิดปกติ กำลังจะผ่อนลมหายใจและเอื้อมมือไปเปิดประตู เสิ่นหว่านกลับสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง สัญชาตญาณบอกเธอว่ากำลังถูกจ้องเล่นงานอยู่!

เธอค่อยๆ หันหน้ากลับไปอย่างช้าที่สุด พยายามขยับตัวให้นิ่งและเบาที่สุด แล้วสายตาก็พลันสะดุดเข้ากับงูตัวเล็กขนาดเท่านิ้วก้อยที่กำลังเลื้อยโผล่ออกมาจากด้านหลังพวงมาลัย หัวทรงสามเหลี่ยมของมันมีดวงตาสองข้างที่ส่องประกายเย็นเยียบ