บทที่ 201 บีบคั้นให้แต่งงาน

เหมาโต้วพยักหน้าอย่างดีอกดีใจ รีบมัดของทั้งหมดติดตัวไว้อย่างคล่องแคล่วรัดกุม ข้าวของรอบนี้ค่อนข้างเยอะ แม้จะมีเสื้อผ้าตัวหลวมโคร่งช่วยบังไว้ แต่ก็ยังเห็นรอยนูนออกมาบ้างเล็กน้อย

หลังจากบอกลาเสิ่นโม่โม่แล้ว เขาก็กำลังจะออกเดินทาง แต่กลับถูกจวงเยี่ยนรั้งไว้ก่อน "ฉันกำลังจะไปทำงานพอดี ทางเดียวกัน เดี๋ยวไปส่งที่อาคารสำนักงาน รอฉันสองนาที!"

มีจวงเยี่ยนไปส่งก็ไม่ต้องกลัวว่าจะเจออันตรายระหว่างทาง เสิ่นหว่านจึงเบาใจลงมาก ส่วนเหมาโต้วเองย่อมตกลงอยู่แล้ว