บทที่ 249 โผบินสู่เวหา

“ดูเหมือนพวกเขาจะกลัวว่าเราจะเบี้ยวสัญญามากเลยนะคะ พอแลกเปลี่ยนสำเร็จก็รีบขนของไปทันที” เสิ่นหว่านพยายามทรงตัวพลางเอ่ยเย้าแหย่

จวงเยี่ยนพอจะรู้สาเหตุ “ผมสืบมาแล้ว ของที่เราเอาออกมาถ้าไปแลกกับคนอื่นอาจจะได้มูลค่าสูงกว่านี้ อีกอย่างโลหะหายากพวกนี้จำเป็นมากและมีแต่จะร่อยหรอลง คุณจะรู้สึก…”

เสิ่นหว่านรู้ว่าเขากำลังกังวลเรื่องอะไร จึงเอ่ยขัดขึ้น “รู้สึกอะไรคะ ฉันไม่คิดว่าตัวเองเสียเปรียบหรอก ได้เฮลิคอปเตอร์ลำนี้มาฉันก็พอใจมากแล้ว อีกอย่างช่วงที่ผ่านมาเขตทหารภาคกลางก็ให้ที่พักพิงแก่พวกเรา ไม่ได้ทำให้เราต้องลำบากใจอะไร การตอบแทนน้ำใจกันย่อมเป็นเรื่องสมควรแล้วค่ะ”