บทที่ 252 ลูกสัตว์ตัวน้อย

การเพาะเลี้ยงสัตว์วัยอ่อนเป็นเพียงเรื่องของเวลา อีกทั้งต่อให้โตเต็มวัยแล้วก็ตอบสนองความต้องการให้คนเพียงบางส่วนได้กินเนื้อแค่คำสองคำเท่านั้น ทว่าธัญพืชหยาบปริมาณมหาศาลที่พอประทังชีวิตให้อิ่มท้องได้ กลับเป็นสิ่งที่ฐานต้องการมากที่สุดในเวลานี้

ไม่ใช่ว่าทางฐานไม่สามารถเพาะปลูกได้ เพียงแต่วงจรการเจริญเติบโตไม่ทันต่อความต้องการของผู้รอดชีวิตทั้งหมด นี่จึงนับเป็นข้อตกลงที่คุ้มค่าอย่างยิ่งสำหรับทั้งฐาน

เสิ่นหว่านกับจวงเยี่ยนแยกย้ายกันไปคนละทาง จวงเยี่ยนขับรถบรรทุกไปตรวจนับจำนวนสินค้าที่หน้าประตูฐาน ส่วนเสิ่นหว่านก็ไปหาถ้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง เพื่อใช้เป็นที่วางเสบียงอาหารหลากชนิดสำหรับการแลกเปลี่ยน