บทที่ 267 หมึกยักษ์กลายพันธุ์ 1

เสิ่นโม่โม่เกาะอยู่ริมกระจกห้องโดยสาร มองฝูงปลาดาบกลายพันธุ์ด้านหลังด้วยความตื่นตระหนก "เมื่อวานที่เราเห็นใต้ทะเล ปลาดาบยังเชื่องแล้วก็สวยมากเลย ทำไมตอนนี้พวกมันดูดุจังคับ"

เสิ่นหว่านจับตาดูอย่างไม่คลาดสายตาพลางอธิบายให้เจ้าตัวเล็กฟัง "ปลาดาบที่เราเห็นเมื่อวานไม่ได้ตัวใหญ่ขนาดนี้ ฝูงนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นผลจากการกลายพันธุ์ที่ผิดปกติ อีกอย่างเดิมทีปลาดาบก็เป็นสัตว์กินเนื้ออยู่แล้ว การไล่ล่าเหยื่อจึงเป็นสัญชาตญาณของพวกมันจ้ะ"

เมื่อเห็นฝูงปลาไล่กระชั้นชิดเข้ามาเรื่อยๆ เสิ่นหว่านก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอหยิบกระต่ายอ้วนตัวใหญ่ที่ชำแหละทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วตัวหนึ่งออกมาจากมิติเก็บของแบบหยุดนิ่ง แล้วโยนลงทะเลไปทันที