บทที่ 295 วิกฤตฝูงค้างคาว

จวงเยี่ยนย่อมดูออกว่าสิ่งที่เสิ่นหว่านกลัวที่สุดก็คือพวกหนอนเนื้อนิ่มพวกนั้น เขาถึงไม่ยอมเล่าสภาพข้างนอกทั้งหมดให้เธอฟัง

บริเวณที่พวกเขาอยู่นี้ไม่มีต้นไม้บดบังมากนักจึงยังนับว่าดีอยู่ แต่ถัดออกไปข้างหน้าสิบเมตร ตามพุ่มไม้ บนใบไม้และกิ่งก้านกลับเต็มไปด้วยหนอนเนื้อนิ่มสีเทาแกมเขียว ซ้ำยังมีตัวอ่อนทยอยฟักออกมาจากไข่อย่างไม่ขาดสาย

ถ้าบอกออกไปตามตรง เสิ่นหว่านคงได้อาเจียนออกมาตรงนั้นแน่