บทที่ 311 การตรวจคัดกรองเข้าเทียบท่า

การเก็บของตามที่เสิ่นหว่านว่า ย่อมหมายถึงการกินอาหารดีๆ ให้อิ่มหนำสำราญเสียก่อนหนึ่งมื้อ จากนั้นค่อยเก็บสิ่งของที่ไม่เข้ากับสถานการณ์บนเรือยอชต์เข้ามิติไปซ่อนไว้ เพื่อไม่ให้เพิ่งมาถึงก็เผยพิรุธจนตกเป็นเป้าสายตา

เมื่อคิดว่าอีกประเดี๋ยวจะต้องเข้าฐานแล้ว เสิ่นหว่านจึงไม่กล้ากินอาหารที่มีกลิ่นฉุนรุนแรงเกินไป เผื่อไปเจอคนจมูกไวเข้าจะอธิบายไม่ได้ กับข้าวเนื้อหนึ่งอย่าง ผักสองอย่าง พร้อมข้าวธัญพืชรวมอีกหนึ่งชามใหญ่ก็เพียงพอให้ทั้งสามคนกินจนอิ่มแปล้ พอกินเสร็จก็ตบท้ายด้วยผลไม้อีกเล็กน้อยล้างปาก

อาจเป็นเพราะคิดว่าหลังจากนี้คงกินผลไม้ได้ไม่สะดวกแล้ว เสิ่นโม่โม่จึงกินเยอะกว่าปกติ แก้มกลมป่องจนเหมือนกระรอกน้อย เสี่ยวลิ่วและเสี่ยวชีที่เดิมทีคอยเฝ้าระวังอยู่ พอได้กลิ่นหอมของผลไม้ก็เดินเข้ามาคลอเคลีย เสิ่นหว่านจึงหยิบออกมาเพิ่มให้เจ้าตัวน้อยทั้งสามได้กินกันอย่างเต็มคราบ