บทที่ 317 ฐานใหม่หัวเซี่ย 6

พี่ต่งชะงักไปครู่หนึ่ง ถึงค่อยเข้าใจว่าที่แท้คนทั้งสองตรงหน้าไม่มีแต้มผลงานพอจ่ายค่าเช่าห้อง แต่เธอก็ได้สติอย่างรวดเร็ว รีบเก็บปลากระป๋องเข้าลิ้นชัก แล้วรับปากด้วยรอยยิ้มละไม

อย่างไรเสียห้องแบบสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นในแคปซูลนิรภัยระดับกลาง อาทิตย์หนึ่งก็ใช่ว่าจะปล่อยเช่าได้สักห้อง อีกอย่างผู้หญิงตรงหน้ามือเติบขนาดนี้คงไม่ใช่ว่าจะไม่มีปัญญาจ่าย ก็แค่ต้องรอเพิ่มอีกครึ่งวันเท่านั้นเอง

เธอรับบัตรประจำตัวของเสิ่นหว่านไปทาบกับเครื่องรูดบัตร "รถบรรทุกเล็กค่าเช่าวันละ 20 แต้มผลงาน เธอเช่าแค่ครึ่งวันฉันคิดแค่ 10 แต้มผลงานก็แล้วกันนะ แต่ตามหลักแล้วเราให้เช่าขั้นต่ำหนึ่งวัน เธออย่าเอาไปพูดข้างนอกล่ะ!"