บทที่ 331 พายุทราย 4

เสิ่นโม่โม่น้ำตาคลอเบ้า หากไม่ใช่เพราะเป็นเวลาอาหารเย็น เขาเองก็คงวิ่งออกไปข้างนอกพร้อมพวกเสี่ยวหูจื่อเหมือนกัน ไม่แน่ว่าคนที่ต้องเอาชีวิตไปแขวนอยู่บนเส้นด้ายในตอนนี้อาจมีเขาอยู่ด้วย ถึงเวลานั้นพ่อกับหม่าม้าจะเสียใจขนาดไหนกันนะ!

“รู้แล้วคับ ปะป๊าบอกว่าทำอะไรต้องรู้จักคิดถึงอันตรายล่วงหน้า อย่าเอาแต่สนุกแค่ชั่วครู่ ต่อไปโม่โม่จะระวังคับ”

เสิ่นหว่านเห็นลูกเข้าใจแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอไม่ได้นึกอยากจะสั่งสอนพร่ำเพรื่อ เพียงแต่ช่วงนี้สังเกตเห็นว่าการใช้ชีวิตในแคปซูลนิรภัยอาจจะสุขสบายเกินไป เจ้าตัวเล็กกับเด็กคนอื่นๆ เลยเริ่มทำอะไรล้ำเส้น นอกจากการรับจ้างทำงานในแคปซูลนิรภัยแล้ว พวกเขายังรูดบัตรปล่อยคนแปลกหน้าเข้ามาในแคปซูลนิรภัยระดับกลาง ซึ่งเรื่องนี้ถูกคนของหน่วยรักษาความสงบจับได้ตั้งหลายรอบแล้ว