บทที่ 347 ข้อตกลงบรรลุผล

ร่างกายของโจรคนที่สองชะงักเกร็งไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ งอตัวคู้ลงเป็นกุ้งต้ม เหงื่อกาฬผุดซึมออกจากหน้าผากไม่หยุด เขาคิดว่าเด็กนี่แค่ยิงหนังสติ๊กเก่งเท่านั้น ไม่นึกเลยว่าฝีมือการต่อสู้จะร้ายกาจขนาดนี้ เป็นเขาเองที่ประเมินศัตรูต่ำไป!

เสิ่นโม่โม่ได้จังหวะก็เตะซ้ำไปอีกหนึ่งที แล้วพุ่งตัวเข้าไปใช้ท่าจับล็อกแขนทั้งสองข้างของชายคนนั้นเอาไว้แน่น พลอยเหลียวหลังกลับไปมองถึงได้พบว่าอีกสองคนถูกมัดรวมกันเรียบร้อยแล้ว และพ่อกับแม่ของเขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะเข้ามาช่วยเลยแม้แต่น้อย

"ลูกประมาทศัตรูเกินไป ถ้าพ่อกับแม่ไม่ได้จับอีกสองคนเอาไว้ ตอนนี้ลูกคงโดนประกบหน้าหลังไปแล้ว" จวงเยี่ยนเอ่ยพลางโยนเชือกที่ใช้มัดสองคนนั้นให้เสิ่นโม่โม่ ส่งสัญญาณให้เขามัดทั้งสามคนรวมกัน