บทที่ 351 วิกฤตคลี่คลาย

เสิ่นหว่านแง้มหน้าต่างออกเป็นช่องกว้างเพียงหนึ่งข้อนิ้ว จากนั้นก็เล็งไปยังกลุ่มคนคลุ้มคลั่งด้านนอกแล้วเหนี่ยวไกเริ่มยิง

ด้วยตำแหน่งที่อยู่สูงกว่าจึงได้เปรียบทั้งชัยภูมิและจังหวะ อีกทั้งระยะทางก็ไม่ได้ไกลเกินไป ลูกศรทุกลูกที่ยิงออกไปจึงเข้าเป้าอย่างแม่นยำ

เสิ่นหว่านสังเกตการเคลื่อนไหวของทหารด้านล่าง หากไม่ถึงที่สุดจริงๆ พวกเขาจะไม่ลงมือสังหารคนคลุ้มคลั่ง ส่วนใหญ่จะตีให้สลบแล้วคุมตัวไป ดังนั้นลูกศรของเธอจึงไม่ได้เล็งจุดตายของคนพวกนี้ แต่เน้นไปที่บริเวณข้อต่อเป็นหลัก