บทที่ 353 รางวัล

เสิ่นโม่โม่ฉลาดมาก เขาไม่ได้ก้มหน้าก้มตาเถียงอย่างไร้จุดหมาย แต่โยนประเด็นความขัดแย้งไปให้เพื่อนบ้านรอบข้างแทน

ไม่มีใครอยากติดเชื้อไวรัส การกระทำของเสี่ยวหูจื่อต้องถูกเพื่อนบ้านก่นด่าประณามอย่างแน่นอน

"นายโกหก! พ่อฉันไม่ได้ติดเชื้อ! เขาแค่ป่วยเฉยๆ!" ในเมื่อฉีกหน้ากันไปแล้ว เสี่ยวหูจื่อที่ถูกคำพูดของเสิ่นโม่โม่จี้ใจดำจนคุมสติไม่อยู่ จึงทั้งเตะทั้งถีบประตูห้อง ราวกับว่าการทำแบบนี้จะช่วยระบายความคับแค้นใจออกมาได้