บทที่ 438 ยินดีต้อนรับกลับบ้าน!

“ฉันรู้ว่าพวกนายคิดอะไรกัน ก็แค่กลัวจะไปเป็นภาระให้คนอื่นไม่ใช่หรือไง ในหมู่บ้านพวกนายก็ไม่ได้อยู่กินเปล่าๆ เสียหน่อย ช่วยงานไว้ตั้งเยอะแยะ ถึงตอนนี้ก็ควรให้พวกคนหนุ่มสาวดูแลบ้างแล้ว

เรื่องนี้ไม่ต้องพูดแล้ว กลับไปเก็บของซะ ถ้ากลัวเดินไม่ไหว ฉันจะให้คนหามพวกนายขึ้นเรือเอง!”

เมื่อเห็นว่าดึงดันไปก็คงไม่ชนะ ทั้งสามคนจึงได้แต่ก้มหน้ารับคำแล้วจำใจเดินกลับไป ทางด้านโจวจวินหลี่เองก็ยังไม่วางใจ จึงสั่งให้หานลู่ออกไปตามคนมาช่วยจริงๆ